Okulun veya yeni işin ilk gününde mutlaka birisiyle tanışırsın. Çok yakın olmamakla birlikte ilişkiyi koparmazsın da. Beraber yeni yere alışmaya çalışırsınız.
Böyle başlayan ilişkilerin ömrü genellikle uzun olmuştur. Çünkü aradan kısa bir zaman geçtiğinde yoldaşını iyice tanımış olursun. Bir durum karşısında tepkisinin nasıl olacağını tahmin edebilirsin. Birbirinizi tamamlarsınız.
Bir süre sonra ailesiyle de tanışmaya başlarsın. Ailesiyle, sorunlarını paylaşır, dertleşirsiniz. Yoldaşının güzel bir olayını artık ilk sen kutlarsın. Sıkıntılı zamanında yanında ilk sen olursun. İyilikleri karşılık beklemeden yaparsın.
Aradan zaman geçtiğinde artık ilişkiniz profosyonelleşmiştir. Birbirinizi o kadar iyi tanırsınız ki iletişimi gözlerinizle kurarsınız. Birbirinizin eksiklerini kapatır, hatalarına göz yumarsınız. Yoldaşın artık ailenden de öte olur. Onun kötü zamanında kendi ailesinden önce yoldaşı olan sen yanında olursun. Artık tamamen bütünleşmişsinizdir.
Artık yoldaşın bir ihtiyaç haline gelmiştir. En ufak bir sikintinda onu ararsın. Ne yapar ne eder merak edersin. En büyük küslüğünüz bile iki günü geçmez. Sana yaptığı hata, sahilde kuma yazılan yazı gibi olur. Kısa zamanda siliniverir. Duyguların mantığını yener.
Böyle bir ilişkiyi kaybetmek istemezsin. Ama ilişkinizi bir karadelik elbette yutacaktır. Artık o yoktur. Dostun, ailenden de öteye geçen kardeşin, hayat ortağın yoktur. Alışmak zorundasındır. Bunun için çok uzun bir zaman belki de tedavi gereklidir. Sonuçta unutursun -alışırsın-. Ama yüreğindeki o dost uçurumunu bir türlü kapatamazsın.
Muzaffer ŞEN
